مجلس شورای اسلامی حسب وظایف قانونی اش می تواند اثرات قابل توجهی بر امور مختلف کشور داشته باشد. بر اساس ماده ۷۲ آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، یکی از این وظایف حل مشکلات حوزه های انتخابیه است. بر این اساس شناسایی و اولویت بندی مشکلات و میزان تأثیر گذاری آن ها در حوزه های انتخابیه و استان برای نمایندگان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن معرفی اجمالی استان تهران، مشکلات مربوط به استان با سه شیوه به شرح زیر که هر یک تکمیل کننده شیوه قبلی است به تفکیک حوزه های انتخابیه و کل استان مبتنی بر اسناد موجود، شناسایی و سپس اولویت بندی شده است:

1. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در سطح استان.
2. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در اسناد.

را اولویت های مشکلات استان بر مبنای «اعتبار اسناد» با روش رتبه بندی سلسله مراتبی (AHP) و وزن دهی اسناد مورد استفاده با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس (EXPERTCHOICE)، که شیوه ای جامع تر از شیوه های اول و دوم می باشد.

بعد از رتبه بندی مسائل و مشکلات از طریق سه شیوه بیان شده، می توان بیان کرد که سه مشکل اول استان بر اساس شیوه سوم که شیوه ای جامع تر است به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1. کمبود امکانات بهداشتی و درمانی؛
2. قرارگیری در پهنه بندی خشکسالی شدید و بسیار شدید؛
3. مهاجرپذیری بالا.

دسته‌بندی کلان مشکلات در هر سه شیوه، به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1. مشکلات مربوط به امور زیربنایی و تولیدی؛
2. مشکلات اجتماعی-فرهنگی؛
3. و در رتبه آخر مشکلات بخش مالی، بازرگانی و بودجه.

در ارتباط با نقش کمیسیون ها نسبت به مشکلات در شیوه سوم می توان ترتیب کمیسیون ها را چنین بیان کرد: کمیسیون عمران با ۲۶ درصد، کمیسیون کشاورزی با ۲۵ درصد و در رتبه سوم، کمیسیون اجتماعی با ۱۹ درصد. با مقایسه نتایج سه شیوه می توان گفت بطور کلی سه مشکل اول استان در سه شیوه تا حدودی مشابه بوده است. همچنین در هر سه شیوه، رتبه کمیسیون ها نیز تا حدودی مشابه می باشد. لذا می توان گفت که سه شیوه در عناوین مهم تا حدودی مشابه بوده است. به عبارت دیگر، رتبه بندی فراوانی مشکلات در استان نسبت به رتبه بندی مشکلات بر اساس اهمیت در استان و همچنین رتبه بندی بر اساس اهمیت وزنی در استان تا حدودی مشابه بوده و نتایج تقریبا یکسانی را نشان می دهد.