مجلس شورای اسلامی حسب وظایف قانونی اش می تواند اثرات قابل توجهی بر امور مختلف کشور داشته باشد. بر اساس ماده ۷۲ آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، یکی از این وظایف حل مشکلات حوزه های انتخابیه است. بر این اساس شناسایی و اولویت بندی مشکلات و میزان تأثیر گذاری آن ها در حوزه های انتخابیه و استان برای نمایندگان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن معرفی اجمالی استان مرکزی، مشکلات مربوط به استان شناسایی و با سه شیوه به شرح زیر که هر یک تکمیل کننده شیوه قبلی است -به تفکیک حوزه های انتخابیه و کل استان مبتنی بر اسناد موجود، اولویت بندی شده است:

1. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در سطح استان.
2. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در اسناد.
3. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «اعتبار اسناد» با روش رتبه بندی سلسله مراتبی (AHP) و وزن دهی اسناد مورد استفاده با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس (EXPERTCHOICE)، که شیوه ای جامع تر از شیوه های اول و دوم می باشد.

بعد از رتبه بندی مشکلات با سه شیوه پیش گفته، به طور کلی می توان گفت که سه مشکل اول استان با توجه به شیوه سوم که شیوه ای جامع تر است به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1. مشکلات مواصلاتی و جاده ای بخصوص راه های جاده ای روستایی و بین شهرستانی؛
2. کمبود صنایع تبدیلی و تکمیلی در زمینه محصولات کشاورزی؛
3. کشت سنتی محصولات کشاورزی.

دسته‌بندی کلان مشکلات در هر سه شیوه، به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1. مشکلات مربوط به امور زیربنایی و تولیدی؛
2. مشکلات اجتماعی-فرهنگی؛
3. و در رتبه آخر مشکلات بخش مالی، بازرگانی و بودجه.

همچنین در ارتباط با نقش کمیسیون ها براساس روش سوم می توان بیان کرد کمیسیون کشاورزی دارای بالاترین سهم، کمیسیون عمران دارای رتبه دوم و کمیسیون اجتماعی دارای رتبه سوم است. لذا می توان گفت که سه شیوه در عناوین مهم تغییر زیادی ایجاد نکرده است. لذا رتبه بندی فراوانی مشکلات در استان نسبت به رتبه بندی مشکلات بر اساس اهمیت در استان و همچنین رتبه بندی بر اساس اهمیت وزنی در استان تا حدودی مشابه بوده و تقریبا نتایج یکسانی را نشان می دهد.