مجلس شورای اسلامی حسب وظایف قانونی اش می تواند اثرات قابل توجهی بر امور مختلف کشور داشته باشد. بر اساس ماده ۷۲ آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، یکی از این وظایف حل مشکلات حوزه های انتخابیه است. بر این اساس شناسایی و اولویت بندی مشکلات و میزان تأثیر گذاری آن ها در حوزه های انتخابیه و استان برای نمایندگان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن معرفی اجمالی استان بوشهر، مشکلات مربوط به استان با سه شیوه به شرح زیر که هر یک تکمیل کننده شیوه قبلی است به تفکیک حوزه های انتخابیه و کل استان مبتنی بر اسناد موجود، شناسایی و سپس اولویت بندی شده است:

1. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در سطح استان.
2. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در اسناد.
3. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «اعتبار اسناد» با روش رتبه بندی سلسله مراتبی (AHP) و وزن دهی اسناد مورد استفاده با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس (EXPERTCHOICE)، که شیوه ای جامع تر از شیوه های اول و دوم می باشد.

بعد از رتبه بندی مشکلات از طریق سه شیوه بیان شده، می توان بیان کرد سه مشکل اول استان، با توجه به شیوه سوم که شیوه ای جامع تر است به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1. کم آبی (شرب و کشاورزی) و نبود دستگاه های آب شیرین کن؛
2. مشکلات مواصلاتی و جاده ای؛
3. ضعف زیرساخت گردشگری.

همچنین در ارتباط با نقش کمیسیون های مجلس شورای اسلامی در ارتباط با مشکلات هر استان، می توان بیان کرد که نقش کمیسیون ها در شیوه اول، با نقش آنها در شیوه دوم و سوم قدری متفاوت است. لذا می توان گفت که سه شیوه در سه مشکل اول استان و نقش کمیسیون های مربوطه موجب تغییراتی در رتبه بندی شده است اما در دسته بندی در سه مشکل کلان (زیربنایی و تولیدی؛ مالی، بازرگانی و بودجه؛ و فرهنگی و اجتماعی) تغییرات ایجاد شده قابل توجه نمی باشد. در یک نگاه دیگر، رتبه بندی فراوانی مشکلات در استان نسبت به رتبه بندی مشکلات بر اساس اهمیت در استان و همچنین رتبه بندی بر اساس اهمیت وزنی در استان تا حدی غیرمشابه بوده و نتایج یکسانی را نشان نمی دهد.