کمیته امداد امام خمینی؛ نهاد حمایت از محرومان و مستضعفان در ایران
کمیته امداد امام خمینی سازمانی شبهدولتی است که در ۱۴ اسفند ۱۳۵۷ به فرمان سید روحالله خمینی با شعار پشتیبانی از محرومان و توانمندسازی آنها تأسیس شد. این نهاد زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی فعالیت میکند و امکان پژوهش و تفحص نهادهای رسمی درباره آن محدود است.
کمیته امداد از منابع مالی گستردهای بهره میبرد که زکات و صدقهها تنها بخشی از آن است. این نهاد دارای یک مجتمع اقتصادی با چهار شرکت هلدینگ است که هر یک شامل چندین شرکت تابعه و فرعی میباشد. هماکنون سید مرتضی بختیاری ریاست کمیته را بر عهده دارد.
از سال ۱۳۶۸ کمیته امداد با اجازه ولی فقیه و فتواهای چند مرجع تقلید، اقدام به گردآوری و هزینهکرد زکات کرد. در سال ۱۳۷۵ ستاد احیای زکات در سازمان برنامه و بودجه تأسیس شد و در ۱۳۸۳ این وظایف به کمیته امداد منتقل شد. در آبان ۱۳۹۰، مجلس ایران «طرح زکات» را به قانون تبدیل کرد و اختیارات بیشتری به کمیته داد. بر اساس این قانون، دولت موظف است معادل ریالی زکات جمعآوریشده و حداقل ده درصد از بودجه پیشنهادی کمیته را به آن تخصیص دهد تا فعالیتها قانونی و شفاف اجرا شود.
آمار رسمی کمیته نشان میدهد که میزان جمعآوری زکات در سال ۱۳۸۳ حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان بوده و در سال ۱۳۹۰ به ۹۸۰ میلیارد ریال رسیده است.
در سال ۱۴۰۰ و در بحران اقتصادی ایران، مرتضی بختیاری اعلام کرد که کمیته امداد آماده دریافت کمکهای مردمی برای مردم مظلوم غزه است و از مسلمانان ایرانی خواست در این راستا مشارکت کنند.
دانشگاه اصفهان به عنوان یکی از قدیمیترین و بزرگترین دانشگاههای کشور در منطقه مرکزی ایران، نهادی دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که پایههای نخستین آن در ۳۰ آذر ۱۳۲۵ با تأسیس آموزشگاه عالی بهداری اصفهان گذاشته شد.
چهار سال بعد، در سال ۱۳۲۹، با آغاز فعالیت دانشکده پزشکی در جوار آموزشگاه عالی بهداری، آموزش رسمی پزشکی در اصفهان شکل گرفت و آموزشگاه اولیه بهتدریج منحل شد.
در سال ۱۳۳۵ دانشکده داروسازی تشکیل شد و دو سال بعد، با استقلال این دانشکده، بستر گسترش آموزش عالی در اصفهان فراهم آمد. نقطه عطف این روند در سال ۱۳۳۷ رقم خورد؛ سالی که با تأسیس دانشکده ادبیات و آغاز فعالیت آن در دو رشته زبان و ادبیات فارسی و زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه اصفهان رسماً موجودیت یافت.
در دهههای بعد، گروههای متنوعی همچون زبان فرانسه، ارمنی، عربی، تاریخ، جغرافیا و علوم اجتماعی به مجموعه علمی دانشگاه افزوده شد. در سال ۱۳۴۳ دانشکده علوم و در سال ۱۳۴۴ دانشسرای عالی اصفهان آغاز به کار کردند.
نقطه احیای دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۴۶ و با ریاست دکتر معتمدی رقم خورد. طی چند سال، با احداث ساختمانهای اصلی دانشکدههای ادبیات و علوم و انتقال آنها به محوطه هزارجریب، دانشگاه اصفهان بهصورت یک مجموعه منسجم علمی و آموزشی شکل گرفت.
زمین هزارجریب که امروز قلب دانشگاه را تشکیل میدهد، در سال ۱۳۲۸ به همت و آیندهنگری دکتر مرتضی حکمی برای توسعه علمی شهر اصفهان اختصاص یافت — تصمیمی که زیربنای رشد یکی از مهمترین مراکز علمی کشور را فراهم کرد.