دانشگاه اصفهان به عنوان یکی از قدیمیترین و بزرگترین دانشگاههای کشور در منطقه مرکزی ایران، نهادی دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که پایههای نخستین آن در ۳۰ آذر ۱۳۲۵ با تأسیس آموزشگاه عالی بهداری اصفهان گذاشته شد.
چهار سال بعد، در سال ۱۳۲۹، با آغاز فعالیت دانشکده پزشکی در جوار آموزشگاه عالی بهداری، آموزش رسمی پزشکی در اصفهان شکل گرفت و آموزشگاه اولیه بهتدریج منحل شد.
در سال ۱۳۳۵ دانشکده داروسازی تشکیل شد و دو سال بعد، با استقلال این دانشکده، بستر گسترش آموزش عالی در اصفهان فراهم آمد. نقطه عطف این روند در سال ۱۳۳۷ رقم خورد؛ سالی که با تأسیس دانشکده ادبیات و آغاز فعالیت آن در دو رشته زبان و ادبیات فارسی و زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه اصفهان رسماً موجودیت یافت.
در دهههای بعد، گروههای متنوعی همچون زبان فرانسه، ارمنی، عربی، تاریخ، جغرافیا و علوم اجتماعی به مجموعه علمی دانشگاه افزوده شد. در سال ۱۳۴۳ دانشکده علوم و در سال ۱۳۴۴ دانشسرای عالی اصفهان آغاز به کار کردند.
نقطه احیای دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۴۶ و با ریاست دکتر معتمدی رقم خورد. طی چند سال، با احداث ساختمانهای اصلی دانشکدههای ادبیات و علوم و انتقال آنها به محوطه هزارجریب، دانشگاه اصفهان بهصورت یک مجموعه منسجم علمی و آموزشی شکل گرفت.
زمین هزارجریب که امروز قلب دانشگاه را تشکیل میدهد، در سال ۱۳۲۸ به همت و آیندهنگری دکتر مرتضی حکمی برای توسعه علمی شهر اصفهان اختصاص یافت — تصمیمی که زیربنای رشد یکی از مهمترین مراکز علمی کشور را فراهم کرد.
به جمع همراهان مِتُد بپیوندید و همواره بهروز باشید.
© تمامی حقوق طراحی این سایت متعلق به متد می باشد.
مرکز توسعه دانش مسئله محوری یا متد را بیشتر بشناسید و ما را دنبال کنید…
